.png)
Gazeta Si – Një ditë dhune e zakonshme u organizua një ditë më parë në Bagdad, në një Irak të përçarë gjithnjë e më shumë nga mosmarrëveshja midis liderit Muqtada al-Sadr, fitues i zgjedhjeve të fundit dhe partive pro-iraniane, të mundura në votime, por pjesë e hegjemonizmit të sistemit prej vitesh irakian.
Numri i përkohshëm i dhunës rritet me kalimin e orëve: të paktën 30 persona humbën jetën dhe dhjetëra u plagosën nga të shtënat me armë zjarri.
Disa burime akuzojnë anëtarët e milicive xhihadiste shiite pro-iraniane, ndërsa të tjerat e drejtojnë gishtin nga forcat qeveritare të sigurisë.
Spiralja e dhunës u shkaktua në mes të ditës, kur sadristët u mobilizuan masivisht në Zonën e Gjelbër, pasi udhëheqësi i tyre njoftoi se po tërhiqej nga jeta politike.
Momente frike edhe para ambasadës amerikane. Të paktën pesë predha mortajash kanë shënjestruar afërsinë e ambasadës së SHBA në Zonën e Gjelbër, Bagdad.
Këtë e ka bërë të ditur agjencia “Shafaq Neës”, duke iu referuar burimeve të sigurisë. Përleshje të dhunshme të armatosura tashmë po zhvillohen në Zonën e Gjelbër, ku protestuesit po përdorin pistoleta PKC dhe kallashnikov.
Sekretari i përgjithshëm i OKB-së, Antonio Guterres, ka “ndjekur me shqetësim protestat e vazhdueshme në Irak, gjatë të cilave demonstruesit hynë në ndërtesat qeveritare dhe është veçanërisht i shqetësuar për lajmet e viktimave”.
Kështu ka bërë të ditur në një shënim zëdhënësi i Pallatit të Qelqtë, Stephane Dujarriç.
Guterres, “apelon për qetësi dhe vetëpërmbajtje dhe u kërkon të gjithë aktorëve të interesuar të marrin masa të menjëhershme për të reduktuar përshkallëzimin e situatës dhe për të shmangur çdo dhunë”.
Për më tepër, ai nxit “të gjitha palët të kapërcejnë dallimet e tyre dhe të angazhohen, pa vonesa të mëtejshme, në një dialog paqësor dhe gjithëpërfshirës për një rrugë përpara që është konstruktive”.
Në një Lindje të Mesme ku qeveritë pothuajse kurrë nuk udhëhiqen nga ata që fitojnë zgjedhjet, por nga oligarki të afta për të ndarë tortën e pushtetit përmes formulës së unitetit kombëtar, Sadr ka këmbëngulur për muaj të tërë, më kot, në dëshirën për të luajtur një rol në zgjedhjen e kryeministrit (një shiit) dhe në emërimin e kreut të shtetit (një kurd), ku të dyja pozitat janë vakante.
Brenda dhe jashtë Irakut, i dominuar nga ndarja e ndikimit iranian dhe amerikan, askush nuk e ka mbështetur formulën e Sadrit, i cili vazhdimisht ka përdorur armën e tij më të mirë: mobilizimin e ndjekësve të tij me pushtimin fizik të vendeve të pushtetit institucional.
Përballë një ngërçi tjetër, Sadr fillimisht tërhoqi të gjithë deputetët e tij dhe më pas kërkoi shpërndarjen e parlamentit, lëvizje që rezultuan të paefektshme.
Ai ftoi në këtë mënyrë, të shtunën e kaluar, të gjithë liderët politikë, përfshirë edhe veten, të tërhiqen nga çdo detyrë politike. Deri në njoftimin e tërheqjes nga jeta politike, kur ngjarjet precipituan.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje