Kancelari gjerman ngre dyshime legjitime për fuqinë e Perëndimit, me një vizitë që zhvilloi në Pekin që shumë nga bashkatdhetarët e tij e konsiderojnë të papërshtatshme dhe që irriton shumë aleatë: nga Shtëpia e Bardhë në Elysee…
Vizita e Scholz në Kinë, që po zhvillohet sot, (e premte) mund të shihet në dy mënyra. Kjo konfirmon një varësi të rrezikshme: industria gjermane nuk mund të bëjë pa Kinën as si treg pritës dhe as si furnizues i mineraleve dhe komponentëve thelbësorë; një film i parë tashmë në rastin e Rusisë që ka të ngjarë të përsëritet në të ardhmen. Por udhëtimi zyrtar i kancelarit është gjithashtu rasti për një debat të nxehtë në Gjermani, me dallime mbi politikën kineze që ndanë edhe Konfindustrinë në dysh. Ndërkohë, kjo vizitë zhvillohet ndërkohë që po qarkullojnë zëra të rinj për një lehtësim të mundshëm të politikës “zero Covid” nga Xi Jinping. Ditët e fundit, këto thashetheme kanë shkaktuar një rritje në bursën e Hong Kongut, për të cilën një kthim në normalitet do të ishte i çmuar.
Historia e fabrikës së Foxconn në Zhengzhou, ku u shkaktua një bllokim i ri për disa raste pozitive me Covid, është një mësim që të gjithë investitorët e huaj janë të detyruar të mendohen. Foxconn në Zhengzhou është fabrika kryesore e montimit të iPhone-ve të rinj për Apple, një kompani shumëkombëshe që ka qenë e lidhur ngushtë me Kinën vitet e fundit. Por ai zbulon se çfarë çmimesh mund të paguajë për varësinë e tij nga një regjim autoritar. Ashpërsia e bllokimit bëri që disa qindra punëtorë të Foxconn të iknin. Pamjet video të këtyre punëtorëve dhe punëtorëve duke tërhequr zvarrë valixhet në një autostradë, duke ikur nga vendi i punës, kanë bërë xhiron e botës…
Apple ka filluar të diversifikojë një pjesë të prodhimit të saj nga Kina në Indi dhe Vietnam. A është ky një mesazh që industria gjermane dëshiron të dëgjojë? Një risi që bie në sy në këtë vizitë të Scholz-it në Pekin, krahasuar me vizitat e mëparshme të Angela Merkelit, janë mungesat. Këtu marr një vëzhgim nga kolegët e mi nga e përjavshmja gjermane Der Spiegel. Dikur të gjithë drejtuesit e industrisë gjermane e bënë nderin të shoqëronin kancelarin në Kinë, edhe sepse të qenit pjesë e atyre delegacioneve zyrtare ishte një mënyrë për t’u kënaqur me autoritetet kineze. Këtë herë, megjithatë, dezertimet e rëndësishme shkëlqejnë. Delegacionit industrial që shoqëron Scholz-in i mungojnë kokat e Mercedes Benz, Thyssenkrupp, Deutsche Post, tre armë të mëdha, plus disa të tjera. Është rezultat i ndarjes që është hapur brenda Konfindustrisë Gjermane (BDI), midis një krahu që do të donte të vazhdonte të praktikonte “biznesin si zakonisht” me Kinën, dhe atyre që mendojnë se marrëdhëniet me atë vend janë bërë gjithnjë e më të rrezikshme dhe prandaj duhet të zvogëlohet me vëmendje të veçantë për sigurinë kombëtare.
Midis skifterëve, që duan një politikë më të ashpër ndaj Kinës, ka, ndër të tjera, shumë industrialistë në sektorin e veglave të makinerive, viktima sistematike të spiunazhit industrial dhe vjedhjes së pronës intelektuale. Prej disa vitesh, Konfindustria Gjermane filloi të ndezë një fener mbi planin e famshëm të politikës industriale të Xi Jinping, me të cilin aspironte të ndërtonte një lidership kombëtar në teknologjitë e avancuara, pasi i kishte importuar (dhe shpesh kopjuar) nga Gjermania për vite me radhë. Tashmë kam vënë në dukje se edhe gjuha e Xi në Kongresin e fundit Komunist ishte hapur proteksioniste dhe autarkike, duke evokuar spektrin e një Kine të transformuar në një kështjellë ekonomike gjithnjë e më të vetë-mjaftueshme. Për momentin, megjithatë, ai mbetet një prizë thelbësore për shumë kompani gjermane. Shembulli kryesor është Volksëagen. Në Kinë ka tridhjetë fabrika dhe nëntëdhjetë mijë punonjës. Nga të gjitha makinat Volksëagen të shitura në mbarë botën (përfshirë Gjermaninë), një në tre shitet në tregun kinez. Asnjë vend tjetër nuk jep një kontribut të tillë në fitimet e kompanisë gjermane të automobilave. Është e qartë se shkëputja nga Kina, për sa kohë që këto janë shifra, duket të jetë vetë-shkatërruese në krye të Volksëagen. E njëjta gjë vlen edhe për gjigantin kimik BASF, ose Siemens, ose Merck, drejtuesit e të cilit janë pjesë e delegacionit të Scholz.
Por nëse shikojmë drejt së ardhmes, rëndësia e Kinës është një thikë me dy tehe. Tashmë sot varësia e industrisë gjermane nga Kina për tokat e rralla e tejkalon atë që ishte varësia nga gazi rus. Meqenëse tokat e rralla janë thelbësore për shumë teknologji të gjelbra, duke filluar me bateritë e makinave elektrike, Gjermania e ardhshme me “emetim zero” që ëndërrojnë ambientalistët do të ishte një skllav i Kinës. Në fund të fundit, përparimi i markave kineze në makinat elektrike u vu re në shfaqjen e fundit të makinave në Paris. Është një nga arsyet e shumta pse Partia e Gjelbër në Berlin është shumë më e ashpër ndaj Xi Jinping dhe ka kritikuar misionin e Scholz; ashtu siç e kanë kritikuar edhe partnerët e tjerë në aleancën qeveritare, liberalët…
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
.png)




Lini një Përgjigje