.png)
Gazeta Si – Çfarë i duhet Ukrainës për të fituar? Durim strategjik, me gjithçka që kërkohet edhe në rigjallërim të aftësive ushtarake.
Garanci të sakta për sigurinë e ardhshme të Ukrainës: premtim për anëtarësim në NATO apo diçka e ngjashme.
Një Plan Marshall për rindërtimin e saj. Një ofensivë diplomatike globale për të shkëputur Azinë-Afrikën-Amerikën e Jugut, të cilësuar si “të paangazhuar” nga Putini në luftë.
Më shumë armë dhe logjistikë adekuate për të kërcënuar kontrollin rus edhe mbi Krimenë. Reforma të brendshme kundër korrupsionit.
Këto janë disa ide të ofruara nga katër gjeneralë shumë autoritativë, dy amerikanë, një kanadez, një australian.
Që të katër kanë karriera të spikatura operative pas tyre dhe sot punojnë në detyra këshilluese (kështu që kanë më shumë liri të fjalës).
Dy amerikanët janë të famshëm për publikun, dy të tjerët konsiderohen ndër ekspertët kryesorë strategjikë në fushën aleate. Ata janë David Petraeus dhe Wesley Clark (SHBA), Rick Hillier (Kanada), Mick Ryan (Australi).
Një përmbledhje e analizave të tyre, tregon debatin strategjik perëndimor një vit pas pushtimit rus. Wesley Clark ishte kreu i forcave të NATO-s gjatë luftës në Kosovë në fund të viteve 1990, gjithashtu ishte për një kohë të shkurtër një kandidat për nominimin e Demokratëve për zgjedhjet presidenciale.
Ai është i bindur se aksionet janë të mëdha për të gjithë ne, “ne jemi në një pikë kthese në historinë botërore, në varësi të faktit nëse Ukraina fiton apo humbet, e ardhmja jonë do të jetë shumë e ndryshme”.
Clark pastron fushën e debatit për gabimin e pretenduar që Perëndimi do të kishte bërë duke bashkuar Kinën dhe Rusinë së bashku.
“Nuk është e mundur të zgjedhësh nëse do të përballesh me Rusinë apo me Kinën, në mënyrë alternative. Të dyja këto superfuqi duan të çmontojnë rendin botëror; janë të lidhura me njëra-tjetrën. Dhe suksesi ynë në Ukrainë do të kishte një efekt parandalues për Kinën”.
Gabimi që bëmë ishte një tjetër, sipas tij: “Ne hoqëm dorë që në fillim në një përshkallëzim drejt dominimit strategjik”.
Aludimi është për zgjedhjen e Joe Biden dhe të gjithë NATO-s, për të përjashtuar vendosjen e një zone të ndaluar fluturimi për të ndaluar raketat ruse nga hapësira ajrore e Ukrainës; ose në përgjithësi heqja dorë nga një ndërhyrje e drejtpërdrejtë e NATO-s, e cila mund të kishte ndryshuar llogaritjet e Putinit.
Clark është i shqetësuar për “pasiguritë evropiane”. Ai beson se me kujdesin tonë ne “e kemi zhvendosur qendrën e gravitetit të këtij konflikti brenda kokës së Putinit, në mënyrë që lufta të përfundojë vetëm kur ai përfundimisht të bindet se nuk mund të mbizotërojë”.
Prandaj ne duhet të sulmojmë Putinin “nga të gjitha këndvështrimet e mundshme”.
Clark bën këtë listë. “Ekonomikisht, ne ende duhet të përforcojmë sanksionet. Nga ana ligjore, ne duhet të përgatisim terrenin që Putini të gjykohet për krime lufte. Në atë diplomatic, duhet të shtypim botën e të paangazhuarve. Në terren ushtarak, është urgjente t’i jepen Ukrainës armë me rreze të gjatë, duke përfshirë avionët luftarakë”.
Ai përfundon duke vënë në dukje se “qasja për të kërcënuar kontrollin e tij të Krimesë është thelbësore për të detyruar Putinin në tryezën e negociatave”.
Gjenerali David Petraeus ishte kreu i forcave shumëkombëshe në Afganistan dhe Irak, si dhe kreu i CIA-s. Ai sheh një “urgjencë ekstreme për të furnizuar Ukrainën me armë dhe municione të reja, sepse ofensiva e vazhdueshme ruse është një kërcënim serioz”.
Nuk mjafton të dërgosh ndihma ushtarake, duhet t’i shoqërosh me të gjithë logjistikën në kuptimin më të gjerë: mirëmbajtje, komponentë, municione, stërvitje të thelluara.
Qëllimi është të rezistohet dhe më pas të nisë një kundërofensivë në maj-qershor, duke synuar veçanërisht Krimenë.
Ushtria ukrainase duhet të shoqërohet në një tranzicion nga arsenalet e vjetra sovjetike (të cilat ata i njohin) në armatimet e reja perëndimore, është një rikonvertim që kërkon investime të konsiderueshme në stërvitjen e tyre.
Petraeus sheh nevojën për të diskutuar menjëherë Planin Marshall për rindërtimin, “ndoshta për t’u menaxhuar brenda G7”.
Siguria e ardhshme e Ukrainës gjithashtu duhet të vihet në axhendë. “Edhe Henry Kissinger ka ndryshuar mendje dhe tani është në favor të hyrjes së saj në NATO”.
Nëse anëtarësimi në NATO do të haste pengesa (për shembull kundërshtimet e disa anëtarëve evropianë ose një veto nga Turqia), për Petraeus nuk duhet të humbet kohë dhe të kalohet në alternativë: “Të bëjmë bashkë një koalicion të vullnetarëve, të gjitha ato vende që janë të gatshëm nën udhëheqjen e Shteteve të Bashkuara të japin menjëherë garanci formale për mbrojtjen ushtarake të Ukrainës”, me traktate ‘ad hoc’ dypalëshe ose shumëpalëshe.
Gjenerali kanadez Rick Hillier, i cili luftoi në Afganistan dhe ishte shefi i shtabit të një prej forcave të armatosura më të integruara me SHBA-në, e sheh unitetin perëndimor dhe ruajtjen e udhëheqjes së Zelenskit si prioritete.
Ata e shqetësojnë atë vende të luhatura dhe të paqarta si Turqia dhe Hungaria; shenjat e mospajtimit në disa skaje të Kongresit Amerikan; një lodhje apo varësi që është e dukshme edhe në opinionin publik kanadez në dritën e sondazheve, ku shumë deklarojnë se “tashmë kanë bërë mjaft për Kievin”.
Roli i Zelenskit ishte vendimtar për të në këtë konflikt dhe asnjë nuk do të ishte këtu duke folur për rezistencën ukrainase një vit pas pushtimit nëse nuk do të kishte pasur një karakter kaq të vendosur në krye të vendit.
“Të mbrosh udhëheqjen e Zelenskit do të thotë se ne nuk mund ta detyrojmë atë të bëjë lëshime të papranueshme, të cilat do ta shkatërronin atë politikisht”.
Prandaj ai e konsideron të rëndësishëm edhe angazhimin e tij në luftën kundër korrupsionit, i cili duhet të sigurojë aleatët për përdorimin e mirë të ndihmës.
Gjenerali australian Mick Ryan (gjithashtu me përvojë komanduese në Afganistan), përfaqëson forcat e armatosura të një kombi në ballë të Indo-Paqësorit dhe strategjitë për të frenuar zgjerimin kinez.
Ai thekson si imperativ rindërtimin e industrisë ushtarake, “të cilën e kishim braktisur”.
Ai sheh nevojën për një “arkitekturë të re evropiane të sigurisë, në të cilën vendet e kontinentit marrin përsipër përgjegjësitë e tyre në vend që të varen në masë të madhe nga Shtetet e Bashkuara”.
Ryan përfundon në të njëjtën temë gjeopolitike dhe me bazë vlerash të evokuar nga Clark: “Ne duhet të kundërshtojmë narrativën e Putinit dhe Xi Jinping mbi rënien e Perëndimit, në Ukrainë po luhet prova se demokracia është një vlerë e çmuar, që ne mund të mbizotërojë kundër rrethimit të autoritarizmit”.
Përshtati në shqip: Gazeta “Si”
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje