Bota

Parisi mbetet i majtë, Emmanuel Grégoire zgjidhet kryetari i ri i bashkisë

Gazeta Si – Nuk ishte një betejë deri në votimin e fundit, as një fitore me fotofinish: Parisi, një fortesë socialiste për 25 vjet, do të mbetet i krahut të majtë edhe pas Anne Hidalgos.

Emmanuel Grégoire, trashëgimtari i saj, fitoi balotazhin me një diferencë të madhe, duke i mposhtur republikanët e krahut të djathtë të Rachida Dati me një diferencë shumë të madhe, sipas vlerësimeve fillestare.

Aleanca e Dati, me mbështetësit makronianë të Pierre-Yves Bournazel, të cilët kishin lënë qeverinë dhe Ministrinë e Kulturës për të kandiduar për kryebashkiakun e kryeqytetit, u refuzua. Bournazel u tërhoq, duke i nxitur votuesit e tij të votonin për të djathtën.

Strategjia e Grégoire ishte e kundërta. Pavarësisht kërcënimit të një kundërshtareje që mund të kishte fituar edhe votat e Sarah Knafo (Reconquète e ekstremit të djathtë!), e cila u tërhoq, ai refuzoi ofertat e përsëritura për një aleancë nga La France Insoumise.

“Parisi,” ishin fjalët e para të kryebashkiakut të ri, Grégoire, “ka vendosur t’i qëndrojë besnik historisë së tij”.

“Ishte fitorja e një ideje të caktuar për Parisin”, shtoi ai, “një Paris viral, progresiv dhe popullor, një Paris për të gjithë”.

Parisi, shtoi ai, “nuk është dhe nuk do të jetë kurrë një qytet i ekstremit të djathtë”. Të tre qytetet kryesore të vendit – Parisi, Marseja dhe Lioni – do të vazhdojnë të qeverisen nga e majta.

Në Lion, kryebashkiaku i gjelbër, Grégory Doucet, u rizgjodh në balotazh, ku mundi sfiduesin e tij, Jean-Michel Aulas, ish-president i ekipit lokal të futbollit, i cili mbështetej nga e djathta dhe kishte qenë prej kohësh i preferuari i sondazheve.

Doucet, i cili kryeson një sindikatë të krahut të majtë që nënshkroi një “bashkim teknik” me LFI në balotazh, mori afërsisht 54% të votave.

Me afrimin e zgjedhjeve presidenciale të vitit 2027, e rëndësishme është konfirmimi i Edouard Philippe si kryetar bashkie i Le Havre: rizgjedhja në portin e Normandisë ishte konsideruar nga ish-kryeministri si parakusht për kandidaturën e tij për Pallatin Elysée.

Dhe fati i tij po monitorohej nga afër nga analistët, pasi sondazhet që u kanë dhënë krahë ambicieve të ekstremeve, e shohin atë si kundërshtarin më të mirë potencial të Marine Le Pen (ose Jordan Bardella, nëse udhëheqësi i RN ka pengesa ligjore) dhe Jean-Luc Mélenchon.


Copyright © Gazeta “Si”


Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

Më Shumë