Ne rrjet

Kush është Eric Zemmour, ‘Trumpi’ i Francës përkrah Le Pen

Deri këtë verë, Eric Zemmour ishte thjesht një provokator i njohur që shkruante rubrika javore reaksionare në shtypin e krahut të djathtë francez dhe kritikonte imigracionin dhe korrektësinë politike në një kanal televiziv lajmesh 24-orëshe. Askush nuk e mori seriozisht si një politikan aspirant. Por në sondazhet e fundit, 63-vjeçari Zemmour është rritur nga asgjëja. Kandidati kryesor për zgjedhjet presidenciale franceze me dy raunde në prillin e ardhshëm është ende presidenti Emmanuel Macron. Por Zemmour tani është “krah më krah” me Marine Le Pen për një vend në raundin e dytë. Kjo e ka shtyrë ish-ekspertin e TV-së nga një nxitës që kërkon vëmendje në qendër të vëmendjes politike.

Pa filtër dhe pa parti, Zemmour “shet” dy tema për kafshët shtëpiake. Ai i ka zhvilluar këto në libra të ndryshëm gjatë 15 viteve të fundit, më së fundi në “Franca nuk e ka thënë fjalën e saj të fundit”. Njëra temë është një vajtim për rënien e autoritetit, identitetit, burrërisë dhe familjeve tradicionale përballë feminizmit, shoqërisë konsumatore, liberalizmit, “pavendosmërisë gjinore” dhe sëmundjeve të tjera të importuara “amerikane”. Tjetra është ajo që zoti Zemmour e quan “islamizimi” i shoqërisë franceze dhe pushtimi i kundërt nëpërmjet imigrimit të një “toke të krishterë 2000-vjeçare”. Në vitin 2018 ai u dënua për nxitje të diskriminimit racor.

I lindur në rajonin e Parisit, Zemmour është vetë me origjinë hebreje-algjeriane. I zoti në shtrembërime të historisë, Zemmour i mbështjell tiradat e tij me një rrëfim nostalgjie, rënieje dhe humbjeje. Ai sjell referenca të shumta për Joan of Arc, Louis XlV, Napoleon Bonaparte dhe Charles de Gaulle.

“Kurrë në historinë tonë kombi ynë nuk ka qenë në rrezik të tillë”, tha ai në një tubim të fundit: “Kërcënohet me zhdukje”.

Zemmour është pjesërisht i vendosur të largohet nga zonja Le Pen, duke e bërë atë të duket shumë e butë. Ai thotë gjëra që liderja aktuale e Tubimit Kombëtar (ish Balli Kombëtar) nuk i bën më, në përpjekjen e saj për të hequr të shkuarën antiseme dhe raciste të partisë. Z. Zemmour deklaron se Islami është “i papajtueshëm” me Francën dhe se myslimanëve francezë duhet t’u jepen emra “francezë”. Për të zgjeruar apelin e tij përtej të djathtës ekstreme, ai synon gjithashtu një bazë tjetër votimi. Zonja Le Pen bën fushatë pjesërisht mes punëtorëve të jakë blu në rajonet ish-industriale të Francës veriore dhe lindore, të cilët më parë votuan për të majtën socialiste dhe komuniste.

Zemmour gjykon fundin ultra-konservator, katolik të partisë republikane: ata që shqetësohen për emigracionin, bënë fushatë kundër martesave të homoseksualëve dhe besojnë në vlerat tradicionale të familjes. ¼  e mbështetjes së tij vjen nga ata që votuan për François Fillon të republikanëve, kandidatin kryesor të qendrës së djathtë, në zgjedhjet presidenciale në 2017.

Asnjë sondazh nuk ka sugjeruar ende se Zemmour mund të fitojë presidencën. Por Zemmour vëzhgoi me kujdes sesi në vitin 2017 Macron përdori Kushtetutën e Republikës së Pestë për të anashkaluar partitë politike të krijuara të Francës dhe për të marrë postin më të lartë. Macron themeloi partinë e tij, En Marche!, për të mbështetur fushatën e tij presidenciale dhe për të fituar një shumicë në Asamblenë Kombëtare. Zemmour është gjithashtu një student i ngushtë i populistëve fitimtarë dhe të fortëve nacionalistë, nga Donald Trump te Victor Orban. Personaliteti televiziv di të nxisë frikën, t’i bëjë gjërat e ndërlikuara të duken të thjeshta dhe të përziejë erudicionin me stilin populist. Së fundmi ai ka pozuar në një panair me një snajper. Zemmour ka pasur tashmë një ndikim të madh në fushatën zgjedhore franceze.

Burimi:The Economist/Përshtati:Gazeta “SI”


Copyright © Gazeta “Si”


Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

Më Shumë