Plani i grushtit të shtetit në Gjermani, dyshime mbi forcat speciale të ushtrisë federale

Gazeta Si – Në vitin 1996, nënkoloneli i atëhershëm Rudiger von Pescatore, komandant i “Luftlandebrigade 251”, Brigadës së Parashutave me bazë në Calw, në Baden-Württemberg, ishte favorit për t’u bërë kreu i KSK-së së sapothemeluar, forcave të reja speciale të Bundeswehr-it.

Por ish-oficeri i Volksarmée të RDGJ u shpall fajtor për vjedhjen e një ngarkese armësh, nga e cila nuk u gjet asnjë gjurmë. Ai nuk shkoi në burg, por nuk u gradua dhe u përjashtua nga ushtria.

Në agimin e së enjtes, von Pescatore u arrestua së bashku me 24 persona të tjerë, në mbledhjen që i preu kokën organizatës subversive të së djathtës ekstreme, e akuzuar për komplot për një sulm të armatosur në Parlamentin Federal, për të përmbysur me dhunë rendin kushtetues dhe për të vendosur një qeveri të re.

Nga grupi i drejtuar nga i pamundshmi Henrich XIII. Prinz Reuß, aristokrati Thuringian, i cili donte të rivendoste Rajhun, von Pescatore ishte organizatori ushtarak, i ngarkuar me mbledhjen e armëve, rekrutimin dhe organizimin e strukturave.

Nga shumë vullnetarë të joshur nga ish-oficeri mes ushtarëve, ish-ushtarëve, policëve, tashmë të arrestuar, njëri ka tërhequr vëmendjen dhe shqetësimin e veçantë midis hetuesve: ai është Andreas M., në detyrë aktive në kazermën Calw, shtëpia e KSK (Forcat Speciale të Ushtrisë gjermane), e cila u kontrollua tërësisht.

Andreas M., është një nënoficer që shërbeu në Afganistan dhe njihet për idetë e tij të djathta, deri në atë pikë sa MAD, Shërbimi Sekret Ushtarak, e mbante nën vëzhgim prej disa kohësh.

Në selinë e KSK-së ai ishte përgjegjës për logjistikën dhe me siguri kishte akses në municion. Rasti i tij rikthen forcat elitare gjermane në qendër të vëmendjes, duke rihapur plagët e vjetra dhe duke propozuar sërish një pyetje: sa e besueshme është KSK-ja nga pikëpamja e besnikërisë demokratike?

Me 1400 njësi, nga të cilat 400 ushtarë aktivë, të gjithë burra, Kommando Spezialkräfte janë ajka e Bundeswehr-it, por që nga fillimi i tyre ata kanë krijuar probleme për qeveritë federale: ata janë të mbushur me simpatizues neo-nazistë, ku shpesh vjedhin armë dhe municione.

Në fakt, ato nuk i nënshtrohen asnjë kontrolli parlamentar. Për të mos u kthyer shumë prapa, në vitin 2017, pesëdhjetë anëtarë të komandove u hetuan për ekstremizëm të djathtë: ata kishin festuar një lider që po largohej me një përshëndetje naziste dhe hedhje të kokave të derrit. Askush nuk u dënua.

Në të njëjtin vit, në atë që është ndoshta rasti më i rëndë ndonjëherë, u zbulua i ashtuquajturi Hannibal-Netzëerk, një rrjet prej 200 ushtarësh dhe policësh, të udhëhequr nga dy anëtarë të KSK-së, e cila përpiloi listat e vdekjeve të politikanëve, në përgatitje për një kryengritje të armatosur.

Vetëm rreshteri i shtabit, André Schmitt u arrestua dhe u desh të linte postin e tij.

Në vitin 2020, pas një rasti tjetër të zhdukjes së armëve në Calw, ministrja e atëhershme e Mbrojtjes, Annegrette Kramp-Karrenbauer vendosi të shpërbëjë një kompani të KSK-së dhe nisi një reformë të brendshme nën flamurin e “transparencës më të madhe”, me të cilën ajo lidhi ekzistencën e ardhshme të gjithë brigadës.

Një vit më pas, AKK-ja shpalli “misionin e kryer”, pastrimi kishte qenë i suksesshëm. Të paktën deri të enjten në mëngjes. Ka ende diçka “të kalbur” mes forcave speciale të Gjermanisë.