Bota

‘Plani Mariupol’, një marrëveshje mes Trumpit dhe Putinit për pushtimin e Ukrainës

Gazeta Si – Një “marrëveshje”, ose të paktën një ndërthurje e interesave të biznesit mes Donald Trump dhe Vladimir Putin: nga njëra anë, ndërhyrja vendimtare e hakerëve rusë në favor të të parit në fushatën presidenciale 2016; nga ana tjetër, jo më pak, por pushtimi i Ukrainës.

Një hetim i gazetës amerikane “News York Times” duket se lidh pikat, midis Manhatanit dhe Moskës.

Është 28 korrik 2016. Hillary Clinton pranon nominimin e demokratëve për të kandiduar: ajo do të garojë për Shtëpinë e Bardhë.

Paul Manafort, lobist dhe këshilltar i fushatës së Donald Trump, është gati të takojë rusin, i cili drejton zyrën e firmës së tij konsulente në Kiev.

Konstantin Kilimnik, siç quhet rusi, do t’i tregojë për një plan: “Plani Mariupol”. Që tashmë përmban gjithçka: pushtimin e Ukrainës; krijimi i një republike autonome në lindje të vendit; presidenca e asaj republike i është caktuar ish presidentit ukrainas, Viktor Janukoviç, i rrëzuar nga pushteti pas trazirave.

Për “New York Times”, roli i Trump në këtë pakt ishte ai i “garantuesit”: nëse Kremlini do t’i kishte garantuar fitoren, “Plani i Mariupolit” do të kishte ecur pa probleme.

Atëherë jo gjithçka shkoi mirë: fitorja e Joe Biden në zgjedhjet presidenciale të vitit 2020, për shembull, sipas rindërtimeve të “New York Times”, do t’i kishte komplikuar planet.

Po ashtu ishte edhe dënimi i Paul Manafort për mashtrim dhe mungesë paraqitjeje në gjyq.

Por pushtimin e planifikuar, Putini e çoi deri në fund gjithsesi, edhe pa asnjë mik më shumë në Shtëpinë e Bardhë.

Jim Rutenberg, për “New York Times”, rishikon gjenezën e planit, duke cituar dokumente që datojnë që nga viti 2005.

Më i vjetri, nga ai vit, është një shënim i dërguar një oligarku rus, Oleg Deripaska, i cituar në një raport të Komisionit të Inteligjencës së Senatit.

Pikërisht atje, Manafort sugjeroi të “simpatizonte” Yanukoviçin, duke mbështetur zgjedhjet e tij “për të mirën e Putinit”.

Më pas Yanukoviç fitoi zgjedhjet në Ukrainë, përpara se të rrëzohej nga protestat në rrugë në vitin 2014.

Më pas vazhdon dhe Trump është president: ai mbështet NATO-n vetëm në një mënyrë të vakët dhe konsideron mundësinë e njohjes së Krimesë ruse.

Në fund, ai ndalon ndihmën ushtarake në Kiev. Lëvizjet që lexohen në investigimin e “New York Times”, si bilanci i një borxhi.


Copyright © Gazeta “Si”


Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

Më Shumë